Piję tylko szklankę. Łagodzi wzdęcia, niestrawność i uczucie ciężkości po jedzeniu

Liść laurowy, znany też jako bobkowe ziele, to przyprawa od lat wykorzystywana nie tylko w kuchni, ale i w ziołolecznictwie. W formie naparu stosuje się go tradycyjnie m.in. przy zgadze, wzdęciach i niestrawności po jedzeniu, a także przy łagodnych zatruciach pokarmowych. Napar z liści laurowych opisuje się jako środek, który wspiera procesy trawienne i pracę wątroby, a do tego może zmniejszać uczucie przepełnienia i ciężkości po obfitym posiłku. Wskazuje się, że pomaga w oczyszczaniu organizmu z produktów przemiany materii oraz łagodzi nieprzyjemne wrażenie niestrawności, które często towarzyszy gazom i wzdęciom. Działanie przypisuje się głównie obecnym w liściach olejkom aromatycznym i związkom o właściwościach rozgrzewających. Ciepły napar może sprzyjać delikatnemu rozluźnieniu mięśni przewodu pokarmowego i ułatwiać odprowadzanie gazów. Trzeba jednak pamiętać, że to domowy sposób wspomagający, a nie lek na poważne choroby układu pokarmowego. Przy silnym bólu brzucha, nawracających wzdęciach, utracie masy ciała czy obecności krwi w stolcu konieczna jest konsultacja lekarska, a nie samodzielne sięganie po zioła.

Zobacz także: Sekret gładkiej skóry ukryty w kuchni. Jak liść laurowy wpływa na zmarszczki i młody wygląd twarzy

Do przygotowania herbaty z liści laurowych nie potrzeba wielu składników. Popularne przepisy podają, że na ok. szklankę naparu (250-300 ml) stosuje się około 5 g pokruszonych liści. Taki napar można przygotować na dwa sposoby: jako delikatniejszą "herbatkę" parzoną lub mocniejszy wywar gotowany.

Składniki

• 250-300 ml wody
• ok. 5 g suszonych liści laurowych (kilka większych listków)

Przygotowanie krok po kroku

1. Suszone liście lekko pokrusz w dłoniach, by uwolnić aromat, i wsyp do kubka lub niewielkiego garnuszka.
2. Zalej je świeżo zagotowaną wodą, przykryj spodeczkiem lub pokrywką i pozostaw do zaparzenia na około 10-15 minut.
3. Po tym czasie napar przecedź do czystego naczynia i odstaw, aż nieco przestygnie - herbata powinna być ciepła, ale nie gorąca.

W wersji mocniejszej liście zalewa się zimną wodą, gotuje na małym ogniu przez kilka minut, a następnie odstawia nawet na kilka godzin, by napar "naciągnął" i stał się bardziej esencjonalny. Taki wywar ma silniejsze działanie, więc tym ważniejsze jest, by nie przesadzać z dawką i długością kuracji. Najczęściej zaleca się, by nie przekraczać jednej szklanki naparu dziennie, wypijanej małymi łyczkami w ciągu dnia, zamiast "na raz". W kontekście niestrawności, gazów i wzdęć wiele osób sięga po napar przez krótki czas, np. przez jeden-trzy dni po ciężkim posiłku, obserwując reakcję organizmu. 

Wywar z liści laurowych ma stosunkowo silne działanie i nie jest przeznaczony do długotrwałego, codziennego stosowania. W publikacjach podkreśla się, że kuracja nie powinna trwać dłużej niż kilka dni (najczęściej wymienia się maksymalnie 3-5 dni), ponieważ nadużywanie naparu może mieć działanie niepożądane, a nawet toksyczne. Istnieją też wyraźne przeciwwskazania.

Naparu z liści laurowych nie zaleca się: 

• kobietom w ciąży i karmiącym piersią, z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa; 
• małym dzieciom oraz osobom w podeszłym wieku; 
•  osobom z zaburzeniami krzepliwości krwi; 
• osobom przyjmującym niektóre leki, w szczególności przeciwcukrzycowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne, przeciwdrgawkowe, antydepresanty, antybiotyki czy leki przeciwnowotworowe, ponieważ składniki liścia laurowego mogą wchodzić w interakcje z farmaceutykami. 

Jeśli ktoś choruje przewlekle (np. na chorobę wrzodową, refluks, schorzenia wątroby czy jelit) lub stosuje na stałe leki, przed włączeniem herbaty z liści laurowych powinien porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą. U osób wrażliwych możliwe są również reakcje alergiczne lub podrażnienie przewodu pokarmowego. Herbata z liści laurowych może być pożytecznym wsparciem przy łagodnych wzdęciach, gazach i uczuciu niestrawności, ale powinna pozostać tylko jednym z elementów dbania o układ trawienny - obok lekkostrawnej diety, regularnego ruchu i uważności na sygnały, które wysyła organizm. W razie niepokojących lub nawracających objawów konieczna jest profesjonalna diagnostyka, a nie samoleczenie ziołami.